شرح حال عاشق

نخستسن بار گفتش کز کجایی ؟

بگفت از دار ملک آشنایی

بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند ؟

بگفت انده خرند وجان فروشند

بگفتا جان فروشی از ادب نيست

بگفت از عشق بازان اين عجب نيست

بگفت از دل شدی عاشق بدين سان؟

بگفت  از دل تو می گويی من از جان

بگفتا عشق شيرين بر تو چون است؟

بگفت از جان شيرينم فزون است

بگفتا هرشبش بينی چو مهتاب؟

بگفت آری ، چو خواب آيد کجا خواب ؟

بگفتا دل زمهرش کی کنی پاک؟

بگفت آنگه که با شم خفته در خاک

بگفتا گر خرامی در سرايش ؟

بگفت اندازم اين سر زير پايش

بگفتا گر کند چشم تورا ريش؟

بگفت اين چشم ديگر دارمش پيش

بگفتا گر کسيش آرد فراچنگ؟

بگفت آهن خورد ور خود بود سنگ

بگفتا گر نیابی سوی او راه ؟

بگفت از دور شاید دید در ماه

بگفتا دوری از مه نیست در خور

بگفت آشفته از مه دور بهتر

بگفتا گر بخواهد هرچه داری ؟

بگفت این از خدا خواهم به زاری

بگفتا گر به سر یابیش خشنود؟

بگفت از گردن این وام افکنم زود

بگفتا دوستیش از طبع بگذار

بگفت از دوستان ناید چنین کار

بگفت آسوده شو کین کار خام است

بگفت آسودگی بر من حرام است

بگفتا رو صبوری کن در این درد

بگفت از جان صبوری چون توان کرد؟

بگفت از صبر کردن کس خجل نيست

بگفت اين دل تواند کرد ،دل نيست

بگفت از عشق کارت سخت زارست

بگفت از عاشقی خوشتر چه کار است؟

بگفتاجان مده ،بس دل ،که بااوست

بگفتا دشمن اند ،اين هردو بی دوست

بگفت از دل جدا کن عشق شيرين

بگفتا چون زيم بی جان شيرين

بگفت او آن من شد زو مکن ياد

بگفت اين کی کند بيچاره فرهاد؟

بگفت ار من کنم در وی نگاهی

بگفت آفاق را سوزم به آهی

چو عاجز گشت خسرو در جوابش

نيامد بيش پرسيدن ثوابش

به ياران گفت کز آبی و خاکی

نديدم کس بدِن حاضر جوابی

/ 0 نظر / 53 بازدید